Te limity transferu…

grudzień 2, 2007 on 3:12 po południu | In Internet |

Znienawidzone przez wszystkich, przeklinane przez każdego limity transferu danych w dostępie do Internetu wprowadzone zostały u nas w okolicach 2002 r. Był to czas, kiedy dostęp do sieci dotknęła swoista rewolucja, której nikt się nie spodziewał, związana z powszechnym wprowadzeniem usług rodzaju DSL. Nagle powstała dla wszystkich sposobność szybkiego ściągania danych oraz wielu użytkowników Internetu, nie tylko rzecz jasna w Polsce, się tym zachłysnęło. Niestety operatorzy nie docenili tego drobnego faktu, że szybkość pobierania danych nie będzie wykorzystywana tylko w celu sprawniejszego korzystania z Internetu jako takiego. Posłużyła za to do masowego korzystania z tzw. usług p2p, czyli wymiany plików (powiedzmy to sobie szczerze - w 95% nielegalnych plików) pomiędzy użytkownikami Internetu. Każdy operator musi stosować tzw. overbooking (czyli sytuację, gdzie suma sprzedanych przepustowości przewyższa przepustowość łącza operatora). Jest to naturalne oraz prawidłowe, gdyż da się oczekiwać, że wszystkie łącza klientów będą obciążone zawsze w maksymalnym stopniu. Prawdę mówiąc, obciążenie sumaryczne stanowi generalnie mały ułamek obciążenia maksymalnego, gdyż np. połowa klientów ma wyłączony komputer w ogóle, a spośród takich korzystających z Internetu, 90% jest w trakcie redagowania e-maila lub czyta jakąś stronę internetową, w naprawdę zerowym stopniu wykorzystując w tym momencie łącze. Niemniej tzw. overbooking przestał być realny w chwili, kiedy wszyscy zaczęli gremialnie pobierać z totalnie maksymalną dostępną prędkością warez z sieci p2p. Sposobem na to okazały się właśnie te znienawidzone limity transferu, które spowodowały celowe obniżenie parametrów świadczonej usługi, lub konieczność dopłaty jakiejś forsy po przekroczeniu pewnej umownej granicy przesłanych danych w jednym okresie rozliczeniowym. Warte podkreślenia jest, że żadna osiedlówka w Warszawie, prowadzona przez ATCOM, tych limitów nie miała i mieć nie będzie.